Imperfect, toch liefde

Leg met liefde wat fouten in je business

door Stan Lenssen op 28 mei 2010

Het is voorjaar, heerlijk. We gaan het eens over de liefde hebben. (Over liefde gesproken; deze post bevat een PS. Bij wijze van hoge uitzondering. Maar eerst verder lezen.)

Leg je hand eens op je hart. Voel je het kloppen? Waar klopt het voor? Voor de mensen waar jij van houdt. Je vrouw, je man, je kinderen, broers, zussen, ouders, vrienden.

Je houdt van ze, onvoorwaardelijk. Inclusief al hun imperfecties, hun fouten, hun vergissingen en hun missers. Misschien juist wel daarom. Want jij weet dat ze ook niet moeilijk doen over de imperfecties die jij met je meedraagt.

Mag het effe zakelijk?

Oké, sorry. Terug naar de zakelijke kant van dit blog. Maar ik wilde het je even laten voelen, want het komt je nog van pas. Het heeft alles te maken met jouw vrije werkers bestaan. Met hoe jij in jouw business staat. En vooral hoe stevig je daarin staat.

Je vindt het misschien raar, maar jouw imperfecties spelen daarbij een voorname rol.

Toon je die wel eens? Geef je je zwakkere kant wel eens bloot? Mag jouw tribe daar ook aan snuffelen?

Oeh, dat is eng, dat doen we liever niet. We willen niet als watjes overkomen. We moeten altijd de geslaagde man of vrouw uithangen. Dat moet de buitenwereld toch van ons zien? Dat is toch het mooie voorbeeld waar anderen zich het liefst aan spiegelen? Mislukkingen moet je zorgvuldig verstoppen.

Maar, ahum, ik heb daar zo mijn twijfels over. Schep je op deze manier juist geen grote afstand?

Als jij altijd maar perfect bent, zijn er weinig mensen die zich met jou zullen identificeren. Ze kijken tegen je op, oké. Jij bent hun ideaalbeeld. Maar ze voelen tevens dat dat voor hen niet is weggelegd. Die “goddelijke status” gaan zij nooit bereiken.

Dit is de gedachte die zich heel snel opdringt: “Wat heeft het voor zin om dat ideaal te volgen? Zo goed kan ik zelf toch nooit worden.”

Misschien een gewaagde vraag, maar zou het niet veel slimmer zijn om je ook eens van een mindere kant te tonen? Mens onder de mensen te zijn.

Een kijkje in de showbiz

Ik vind het altijd mooi om te zien hoe het in de artiestenwereld gaat. Daar is perfectie allang geen ideaalbeeld meer. De dikste, grappigste, soms lelijkste artiesten, bereiken steeds vaker de hoogste regionen.

Natuurlijk, hun zang, dans en performance moet allemaal dik in orde zijn. De klant eist – en terecht – wel kwaliteit. Maar verder mogen zij steeds vaker mens zijn, met alle gebreken van dien. Met een leven dat verre van vlekkeloos is, met zakelijke misstappen, met een uiterlijk dat niet in de buurt komt van de ideale maten. Liefst niet zelfs, alsjeblieft!

Waarom dat zo werkt? Fans zien in de artiest een mens zoals zij zelf ook zijn. Lang niet perfect, maar wel met hun op gelijke voet. Benaderbaar, aanspreekbaar.

Zij voelen zich verbonden met die man of vrouw. Krijgen het gevoel van: “Kijk, wij kunnen met elkaar praten. Wij begrijpen elkaars problemen. Daarom ben ik verliefd op jou en zing ik graag jouw liedje mee.”

Je imperfectie maakt je volgbaar

Net iets meer van jezelf laten zien, zou wel eens net de deur naar succes kunnen openen.

Jij wilt toch een tribe vormen? Zorg dan voor een bindende factor. Die schuilt bijna nooit in perfect zijn. Er zijn maar weinig mensen die daar hun Unique Selling Point van kunnen maken.

Ja, misschien als jij dat modellenbureau bestiert. Maar zelfs dan kan het slim zijn om op zoek te gaan naar die sympathieke afwijking die jouw business net even warmer maakt.

Voor vrije werkers lijkt het mij duidelijk. Je mag best iets van jezelf tonen. Dat maakt je bijzonder. Het is een deel van je micromerk. Het maakt je herkenbaar in je niche. Daar valt je tribe voor.

Het getuigt van leiderschap als je ook jouw mindere kant nu en dan laat zien. Het is het beste bewijs dat je een mens bent van vlees en bloed, en niet een puur zakelijk aanbod. En menselijk leiderschap, is dat niet juist wat een tribe verwacht?

Je imperfectie maakt je onvervangbaar

Je zwakheden, je fouten, je missers, zijn die zaken die buiten het geijkte patroon vallen. Het is jouw ADHD, jouw scheve neus, jouw rommelige organisatie, jouw onzekerheid om voor een publiek een lezing af te steken. Misschien zelfs jouw vergissing met je BTW-aangifte.

Over die dingen mag je best met jouw tribe van gedachten wisselen. Ik denk zelfs dat je dat móet doen. Ze zullen je er dankbaar voor zijn. Hoe kunnen zij dezelfde missers voorkomen? Hoe kunnen zij met hun onzekerheden omgaan? Jij leert het ze, vanuit jouw eigen imperfecties.

Zie je hoe sterk dit werkt? Hoe onvervangbaar dit je maakt? Imperfecties zijn helemaal van jou. Ze zijn niet te kopiëren door een ander. Ze vallen buiten het systeem.

Systemen zijn per definitie zwak doordat ze kunnen worden nageaapt. Je kunt je er niet mee onderscheiden, maar je hebt ze wel nodig om soepel te functioneren.

Ondernemen zonder systeem bezorgt je chaos, het blokkeert je succes. Franchise is een prachtig voorbeeld. Het is een systeem dat je succes kan brengen, maar alleen op franchise vertrouwen maakt je vervangbaar. Iedereen kan het kopiëren.

Daar zit een Achilleshiel. En dat is bij veel systemen zo. Voeg dus wat imperfectie toe aan het systeem en je hebt een ijzersterk model om mee te ondernemen.

Geef een beetje liefde weg en je tribe gaat van je houden

Put zekerheid uit je onzekerheden. Het hoeft niet meer, dat ideaalbeeld. Laat het van je schouders glijden. Je hebt het nu gezien. Je imperfecties zijn je kracht. Ze maken je volgbaar, onvervangbaar en geliefd. Ze dienen als advies en steunpilaar voor je volgers.

Laat er af en toe wat van zien. Maar pas op, niet te exhibitionistisch. Jouw privé blijft privé. Jij beslist wat je wel en niet toont. Jij mag het zeggen, daar ben je immers een vrije werker voor.

Het is net als bij de liefde. Je vrouw, je man, je familie, je vrienden, ze houden van je, inclusief je imperfecties. Het maakt je knuffelbaar, de band wordt er sterker door.

In het nieuwe landschap van tribes, gaat het ook om persoonlijke relaties. En om dat goed te laten werken is een beetje liefde onontbeerlijk.

PS:

Ik heb groot nieuws. SayEbusiness is genomineerd voor de Dutch Small Business Blog Award. Met dank aan Marlies van Meer Advies Coaching. Wat een enorme eer. Ik ga er zeker nog een post over schrijven, maar ik wilde het je nu vast laten weten. Je stem uitbrengen is al mogelijk. Doen alsjeblieft. Je helpt me er fantastisch mee. Klik hier om er te komen, en geef jouw sympathieke muisklik op het rode hartje. Je krijgt er mijn liefde voor terug ;-) .

Gerelateerde artikelen

  1. Wat is jouw relatie met Twitter? Liefde, haat, iets ertussen?
  2. Het belangrijkste van je business is het heilig vuurtje
  3. Vrouwen drinken thee, mannen drinken koffie

Wil je weten hoe je succesvol vrij kunt werken? Laat mijn artikelen naar je toe komen. Het kost niets en je stopt mij met één muisklik. Schrijf je nu in via RSS of E-mail.

Print dit artikel Print dit artikel   Mail dit artikel Mail dit artikel
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google Bookmarks
  • NuJIJ
  • Hyves
  • MySpace
  • Facebook

{ 6 reacties… lees ze hieronder of voeg er een toe }

Marlies van der Meer mei 30, 2010 om 11:16

Ha Stan ik snap dat je in de feestvreugde voor je nominatie bent vergeten te vermelden dat mijn Meer Advies blog ook genomineerd is (en die nominatie heb ik nog wel te danken aan jou).
Maar het is je vergeven want jouw liefde (ik heb op je gestemd) maakt veel goed.
Dus: may the best blog win!

Beantwoorden

Stan Lenssen mei 30, 2010 om 13:20

Hoi Marlies,
1000x excuus, maar eerlijk gezegd ben ik je echt niet vergeten hoor. Ik zou niet durven. Begin van de week komt alles weer goed tussen ons ;-) Want – tadaa! – dan ga ik een korte post aan de nominatie besteden en daar komt jouw nominatie natuurlijk ook in voor.
Groetjes,
Stan

Beantwoorden

Mirella Eickhof mei 31, 2010 om 00:02

Even een reactie op jouw stuk Stan:

Ik denk dat het inderdaad goed is om ook je “minder vaardige kanten” te laten zien en erover te praten. We hebben tenslotte allemaal onze sterktes (kwaliteiten) en zwaktes (aandacht- of ontwikkel punten). Feedback vragen over je verbeterpunten en je daarmee kwetsbaar opstellen, wordt niet door iedereen als positief ervaren maar je kunt er vrijwel altijd je voordeel mee doen. Het stelt je in staat je “onvolkomenheden / fouten” te herstellen, te verfijnen. Ha, dan wordt het van imperfect toch nog perfect…..

Zonder gekheid: ik herken je verhaal en pas het regelmatig toe. Toegeven dat je iets (nog) niet kan, maakt je opener en oprechter. Zeker in mijn werk (assessments, loopbaanadvies) levert dergelijk gedrag voordelen op. Ook in mijn netwerk wordt het gewaardeerd. Openheid creëert openheid. De ander leert van jou en jij leert van hen. Mooier bestaat toch niet?

Ik heb overigens op je gestemd. Hart elijke groet, Mirella Eickhof / Eickmoment.

“Mik op succes, niet op perfectie. Geef je recht om het bij het verkeerde einde te hebben nooit op omdat je dan de mogelijkheid verliest nieuwe dingen te leren en vooruitgang te boeken.” – Dr. David M. Burns

Beantwoorden

Stan Lenssen mei 31, 2010 om 13:50

Dankjewel Mirella,
Echt een goede aanvulling op het artikel: feedback vragen om jezelf zo te verbeteren. En van jouw stem wordt ik helemaal blij :-)
Vriendelijke vrije groet,
Stan

Beantwoorden

Liesbeth Veldhuizen juni 23, 2010 om 16:02

Stan, wat een te gek artikel weer! In deze wereld van niet mogen falen en geen imperfectie laten zien, is het heerlijk om dit te lezen. Ik weet dat mijn zwakte mijn sterkte is maar soms vergeet ik dat weer even. En dan is het zeer helpend om dit soort opbeurende teksten te lezen.

Thanks!

Beantwoorden

Stan Lenssen juni 23, 2010 om 16:10

Dank je Liesbeth, je zwakte maakt je menselijk en toegankelijk. Vooral in jouw business heel waardevol. :-)
Vriendelijke vrije groet,
Stan

Beantwoorden

Laat een reactie achter

{ 1 trackback }

Previous post:

Next post: