Dit stukje is alleen bedoeld voor mannen. Dus vrouwen, ik wil jullie vriendelijk vragen er geen aandacht aan te schenken. Kunnen we dat samen afspreken? Oké, ga ik verder.

Gisteren las ik in Funky Business Forever:

The age of women
We are seeing the feminisation of all human activity. EVEolution […] is transforming women into an economic and executive force to be reckoned with. […] From politics to business, religion to sport, women are in the ascendancy. Why? Now we work with brains not brawn.

En vandaag lees ik op het blog van NRC-Next over verdrukte mannen in een vernietigend Amerikaans artikel:

The postindustrial economy is indifferent to men’s size and strength. The attributes that are most valuable today – social intelligence, open communication, the ability to sit still and focus – are, at a minimum, not predominantly male. […] It may be happening slowly and unevenly, but it’s unmistakably happening: in the long view, the modern economy is becoming a place where women hold the cards.

En of dat nog niet heftig genoeg is:

The real loser in society […] is the single man, whether poor or rich, college-educated or not.

Wie man is en nu nog niet getrouwd, komt dus nooit meer aan de bak. Althans in de VS. Amerikaanse vrouwen hebben het helemaal gehad met die losers van mannen.

Ben ik blij dat ik in Nederland woon. En nog net op tijd getrouwd ben.

Want ook hier wordt het anders door de feminisering. Bezoek maar eens de site van Beter Onderwijs Nederland (als je nog durft tenminste).

Oh ja, en dan dat blog voor vrije werkers, SayEbusiness of zoiets. Daar kun je lezen over thee drinkende vrouwen en mannen aan de koffie:

Coöperatieve competitie
[…] Vrouwen zijn in zaken coöperatiever. Met concurrenten hoef je niet per definitie te vechten. Je kunt er ook mee samenwerken. Elkaars talenten benutten en elkaar naar een hoger niveau tillen. […] Vrouwen hebben hier een voordeel. En wat blijkt? Er zijn opvallend veel vrouwen onder de vrije werkers.

Mannen het mag duidelijk zijn. Ik durf het nu te zeggen, want de vrouwen lezen toch niet mee. Dat hebben ze beloofd.

“Onze heerschappij is over. We hebben het maar te slikken.”

Ik schreef het al eerder: de maatschappij is van de wap. En wie zijn de lul? Excuses voor mijn taalgebruik, maar het is hier zo vreselijk opportuun.

De mannen met hun bravoure, hun spierballen, hun zelfgenoegzaamheid. Wij zijn de watjes, de losers en de dummy’s. Sorry mannen, voor al het Engels. Ik hoop dat jullie het snappen en dat dit blog toch overkomt.

In de kladversie van dit artikel had ik het eerst alleen over roddel in de kop. Maar daar heb ik later ‘geen’ voor gezet. Een roddel kun je relativeren; dit feit is reeds voldongen.

Overigens, ik zal je iets verklappen: ik zit er niet zo mee.

Ik ben maar een klein kereltje. Dat maakt het minder erg, toch? En het stikt van de vrouwen in mijn tribe. Het bruist daar van creativiteit. De concurrentie is afgeschaft. Het heet nu coöperatieve competitie en het is een heel stuk leuker.

De wereld mag wat mij betreft nog wel wat meer van de wap. Ik voel dat ik iets op het spoor ben. Het kan toch nauwelijks toeval zijn dat Vrouw en Vrije werker zo lekker allitereren?

Mannen, we moeten elkaar helpen. Onze kansen liggen hier. Accepteer gewoon die nieuwe orde. Laat zien hoe intelligent je bent. Volg het slimme spoor van al die vrouwen. Word ook zo’n Vrije werker. De V is net zo goed van ons.

Grijp je vast aan een laatste strohalm. Volg een stoomcursus in vrij werken. Klik naar de Succesplanner. (Sorry vrouwen, even exclusief voor mannen.)

Gerelateerde artikelen

1. Vrouwen drinken thee, mannen drinken koffie
2. Is een vrije werker wel een entrepreneur?
3. Wat moet een vrije werker met een weblog?

Taal is een wonderlijk fenomeen. Wij spreken klanken, kreetjes en geluiden met elkaar af en geven daar een betekenis aan. Dat noemen we dan woorden. We plakken ze aan elkaar, en zo vormen we zinnen.

Vervolgens gebeurt er iets heel bijzonders.

We kunnen elkaar verstaan. We kunnen gedachten overbrengen, we kunnen instructies geven, we kunnen vragen stellen, we kunnen elkaar dingen leren. We kunnen samen creatief zijn. We scheppen nieuwe dingen dankzij het gebruik van taal!

Als ik daar lang en diep over nadenk, dan wordt het steeds fantastischer en steeds miraculeuzer.

Woorden die in een zatte bui bedacht zijn

Tussen de brei van woorden die we dagelijks gebruiken, zitten soms exemplaren die onwezenlijk aandoen.

Als je ze wat meer in close up neemt, er eens kritisch naar kijkt, dan vraag je je af waar en hoe zo’n klank ooit is ontstaan. Rare woorden die – dat kan niet anders – in een zatte bui bedacht zijn.

Hoe bewuster je naar ze kijkt, hoe vreemder ze gaan aandoen.

Het woord entrepreneur

Zo’n gevoel heb ik bij het woord entrepreneur. Hoe is dat woord ontstaan? Waar, door wie en in welke tijd is het bedacht? Het doet Franstalig aan, maar wordt wereldwijd gebruikt. Zo’n woord vraagt erom eens onder de loep gelegd te worden.

Dus ik ben wat naspeuringen gaan doen.

Entrepreneur komt inderdaad van Franse bodem. Het woord is bedacht door J.B. Say, een Franse econoom die het introduceerde omstreeks 1800. Het was geen zatte bui waarin hij het voor het eerst formuleerde. Geen Franse wijn die eraan ten grondslag lag, maar eerder droge ernst. Hij stelde:

Een entrepreneur verschuift economische middelen van een weinig productief terrein naar een productiever en rendabeler terrein.

Een ondernemer van 200 jaar

De entrepreneur – die bij ons vaak ondernemer heet – is dus twee eeuwen oud.

Wat die ondernemer doet, is voortdurend de meest vruchtbare plekjes opzoeken en daar zijn productiemiddelen inzetten. Zo zorgt hij voor een optimaal rendement van het kapitaal dat hem ten dienste staat.

Wat klinkt dat ouderwets en wat riekt dat naar fabriekslucht.

Waar schuift de vrije werker mee?

Productiemiddelen, kapitaal. Het is duidelijk dat de industrieën werden geboren in de tijd van J.B. Say. Vrije werkers, daar had nog geen mens van gehoord.

Maar laten we entrepreneur eens vertalen naar onze tijd. Zou een vrije werker toch niet ook een soort van entrepreneur zijn?

Ook al schuift hij niet of nauwelijks met harde productiemiddelen, toch zoekt de vrije werker net zo goed zijn vruchtbare plekjes op.

Maar waar schuift de vrije werker dan mee om dat doel te bereiken? Wat doet een vrije werker om een optimaal rendement te halen? En waar vindt de vrije werker zijn vruchtbare plekjes?

Een kennis-entrepreneur

De productiemiddelen van de vrije werker zitten in talent, in specialistische, professionele vaardigheden. Een vrije werker is een kennis-entrepreneur. Kennis en vaardigheden zijn het kapitaal. Dat is waar hij mee schuift.

Maar wel anders dan tweehonderd jaar terug. Het zijn geen harde materialen die van A naar B gaan. Het is waardevolle expertise die wordt ingezet in hoekjes van de markt. Niches! Ziedaar, de vruchtbare plekjes waar de vrije werker zich begeeft.

De vrije werker combineert oud met nieuw

Er wordt ook niet fysiek geschoven. Het mechanisme werkt eerder andersom. De markt wordt bewogen, naar het talent toegebracht. Er vormt zich een tribe, om de vrije werker heen.

Dat kan omdat die vrije werker zich overal kan laten zien. Hij heeft iets dat twee eeuwen terug nog boven ieders verbeelding stond. De vrije werker heeft internet.

En… er is nog steeds die taal, ons vermogen te communiceren. Ons meest krachtige wapen; rond 1800, tienduizend jaar geleden, en net zo goed in onze tijd. Er is feitelijk weinig veranderd. De vrije werker combineert alleen, de vrije werker onderneemt.

Gerelateerde artikelen

1. Geen roddel over vrouw en vrije werker
2. Wat moet een vrije werker met een weblog?
3. Vrije werker grijp je kans, de maatschappij is van de wap

Het is zowat verkiezingstijd. Een mooi moment om het eens te hebben over stoppen.

Ik weet wel een paar politici. Ik weet zelfs een paar partijen, waarvan ik denk dat ze er maar beter mee kunnen stoppen. Een beetje gemeen, ik ga niet zeggen wie. Jij mag zelf jouw voorkeursnamen invullen.

Maar dat is stoppen van buitenaf. “Wishful thinking” eigenlijk. Waarover ik met jou wil praten, is stoppen van binnenuit. Zoals dat bedoeld is in De Dip van Seth Godin, dat boekje waarover ik vaker heb geschreven.

Stoppen van binnenuit

Stoppen van binnenuit is zelf besluiten om ergens een punt achter te zetten. Vanuit je volle overtuiging, omdat je beseft dat stoppen gewoon het beste is dat je kunt doen.

Wanneer werpt de vraag zich op? Altijd als je diep in De Dip zit. Dan moet je beslissen of je doorgaat of niet.

Als je ziet dat doorgaan je uit De Dip helpt, dan ga je door en wordt je een winnaar. Als je ziet dat doorgaan zinloos is – De Dip voor jou onneembaar is – dan stop je en wordt je zo een winnaar. Een lastig dilemma.

Een ondernemersdilemma

Stoppen komt niet voor in het grote ondernemerswoordenboek. Het wordt gezien als een teken van zwakte. En dat is jammer, want stoppen (van binnenuit althans) is echt iets anders dan opgeven. Het is een rationeel besluit, waarmee je je bedrijf vooruit helpt.

Ondernemers zijn geneigd om alsmaar door te gaan. Je bent ergens aan begonnen, hebt er al het nodige in geïnvesteerd. Stoppen voelt als het weggooien van die investering. Zelfs als de weg die je bewandelt heilloos is geworden. Zo is het al met veel bedrijven misgegaan.

Vraag jezelf altijd af wat beter is. Meer geld stoppen in dat project, vooral niet opgeven, en maar duimen dat het nog iets wordt. Of, nu stoppen, je investering als verlies nemen, en weten dat het daarbij blijft.

De tweede keus maakt middelen vrij voor nieuwe, toekomstige projecten die wel kansrijk zijn. De eerste keus is haantjesgedrag. Het lijkt heel stoer, maar je dempt een bodemloze put. Meer iets voor de politiek dan voor ondernemers.

Stoppen is een mooie start

Stoppen is een bevrijding. Als je eenmaal het punt hebt bereikt waarop je weet dat je het niet gaat redden… En dan de knoop doorhakken, besluiten er een punt achter te zetten… De last die dan van je schouders valt!

Op dat moment stoppen is eigenlijk de start van iets nieuws. Iedereen herkent dat. Iedereen heeft dat wel eens meegemaakt. In de persoonlijke sfeer of zakelijk. Bij een studie, een relatie of een baan.

Stoppen geeft je de ruimte om verder te gaan. Een mooie, nieuwe start te maken. Die andere studie op te pikken, open te staan voor andere mensen, een leukere job te accepteren, een nieuw, kansrijk project te starten. Eindelijk tijd voor je gezin te hebben (bravo politiek!).

Misschien geeft het je zelfs wel de ruimte om een vrije werker te worden. En is dat niet de allerbeste reden om te stoppen?

Gerelateerde artikelen

1. Boekreview: De Dip van Seth Godin
2. Waarom jij de beste van jouw wereld moet worden
3. Vrije werkers en hun Tribes veranderen het landschap

Wij hebben thuis een kinderlijke gewoonte. Het maakt mij wat verlegen, dus hou het onder ons of ik verklap het niet.

We doen het eens per jaar. Meer niet. Het is vaste prik. Ieder voorjaar. Met een heel clubje familie, veel gezellig gekakel, een paar dozijn kippeneieren, felle kleuren en een boel creativiteit.

Paaseieren verven! We doen het nog zelf. Zo luiden wij de lente in.

Wij zijn niet de enigen

En hoewel het mij verlegen maakt, ik schaam mij er niet voor. Ze deden het 60.000 jaar geleden al.

Zuid-Afrika had het ei als gezelligheidsobject allang ontdekt. En als wij denken dat we flink zijn, vergeet het maar. Daar pakten ze het pas echt groots aan. Dat ging niet om kippeneitjes. Daar roofden ze een struisvogelnest.

Dat roven had een praktisch nut. De eieren dienden als waterfles.

Die hoofdzaak werd door de geschiedenis heen een bijzaak. De eieren werden later fel gekleurd, en met boodschappen en symbolen bekrast.

Abstracte communicatie dus. Zoals wij ieder voorjaar doen.

Het draait om het gekakel

Ze zeggen dat paaseieren een symbool van vruchtbaarheid zijn, of van een nieuw begin. De koppeling naar de natuur die ontwaakt. Diepzinnige theorieën. Allemaal onzin.

Bij ons thuis weten we wel beter. Het gaat om de gezelligheid, het gekakel er omheen. De communicatie rond het eieren schilderen.

Er mist iets aan de supereieren

Wij kennen ook wel die bakjes uit de supermarkt. Gekleurde eieren per zes. Lekker makkelijk. En zeker; fraai, industrieel gelakt. Maar wij hebben er geen boodschap aan. Wij houden ons liever bij ons voorjaarsgebruik. Want er mist iets aan die eieren. Ze geven geen gekakel.

Dat wisten ze een eeuwigheid geleden al. Toen gingen ze ook niet naar de super. Ze deden het lekker zelf. Het was een vroege vorm van internet. Ze wilden communiceren, want dat is wat de mens het liefste doet.

Dat kon je met geen superei bereiken, of het moest dat van een struisvogel zijn.

Ik wens je een kleurige Pasen toe, met veel gezellig gekakel.

Gerelateerde artikelen

1. Dat schiet lekker op: het ritme van kleurige akkoordjes

Ik ga iets heel gewaagds doen, een groot risico nemen.

Ik ga mannen en vrouwen vergelijken. In hun manier van werken dan. En daar kunnen wij – mannen – veel van leren.

Ja mannen, kijk maar niet onnozel opzij. Alsof je dit negeert. Ik zie het wel, de oortjes zijn gespitst. Jullie zijn nieuwsgierig.

Zijn vrouwen dan anders dan mannen?

Bestaat er eigenlijk wel zoiets als een vrouwelijke manier van werken en een mannelijke manier van werken? Ik denk het wel. Sterker, ik weet het zeker.

Het gaat over competitie en coöperatie.

“Hè, hmm, wat bedoel je?”

Oké, een voorbeeld. Dat kan veel duidelijk maken.

Stel je voor, een softwarebeurs. En een ICT-ondernemer die daar een stand heeft. Hij loopt zelf nu en dan ook een rondje. Gewoon, om wat ideeën op te doen bij andere stands. Niks mis mee. Ondernemers doen het voortdurend. Leren van collega’s heet dat.

Oké, de ondernemer stapt ook bij de buren binnen om eens rond te neuzen. Eerst links bij de buurman, daarna rechts bij de buurvrouw. Hij is duidelijk herkenbaar aan zijn badge. De buren zien meteen dat het een concurrent is.

Wat is de reactie?

Buurman: “Pas op! Een rivaal. Mondjes dicht. Wees op je hoede. Welke kennis komt die hier stelen?”

Buurvrouw: “Hé, gezellig. Een vakgenoot. Wat kunnen we met elkaar doen? Wat kunnen we van elkaar leren?”

Wie gaat het meeste profiteren van de ontmoeting?

Coöperatieve competitie

Als jij die ondernemer op die beurs bent, dan blijf je bij de buurvrouw hangen. Het brengt je een stuk verder, en haar ook.

Vrouwen zijn in zaken coöperatiever. Met concurrenten hoef je niet per definitie te vechten. Je kunt er ook mee samenwerken. Elkaars talenten benutten en elkaar naar een hoger niveau tillen.

Terwijl mannen snel in vechttermen denken (zou het door de testosteron komen?) gaan vrouwen creatief – scheppend dus – met concurrentie om.

Dat wil niet zeggen dat vrouwen niet competitief zijn. Natuurlijk wel, ze willen zich ook onderscheiden. Goed worden in hun business, de beste in hun vakgebied. Maar ze hebben beter in de gaten dat dat niet ten koste van anderen hoeft te gaan. Je kunt elkaar vooruit helpen.

Ik noem dat coöperatieve competitie. Samen aan je ambities werken.

Typisch iets voor vrije werkers

Ik heb het idee dat die manier van werken erg goed bij vrije werkers past. Omdat die zich op scherp gedefinieerde deelmarkten richten, niches dus. Daar zitten ze nauwelijks in elkaars vaarwater. Ze profileren zich met hun eigen, unieke micromerk.

Vrije werkers vormen een tribe, trekken de klanten aan die bij hun passen. En dat is voor iedere vrije werker weer anders. Ze bijten elkaar niet. Ze vullen elkaar aan.

Vrouwen hebben hier een voordeel. En wat blijkt? Er zijn opvallend veel vrouwen onder de vrije werkers. Naar mijn idee zelfs meer dan mannen. Ik zie het aan mijn volgers.

Mannen moeten leren dat het jachtseizoen voorbij is

Terug naar de mannen. Kunnen zij er iets aan doen? Nee, dat denk ik niet. Het zit in hun natuur. Da’s een mooi excuus. Zeker voor iemand die niet objectief is (ja sorry).

Kunnen mannen er iets van opsteken? Ja, dat het jachtseizoen voorbij. Zaken doen, dat doe je tegenwoordig anders. Het gaat om menselijke contacten. Profiteren van elkaars deskundigheden. Elkaar helpen.

Dankzij internet kan iedereen zich op zijn eigen deelgebiedje profileren. Je kunt veel makkelijker je klanten bereiken. Op een heel gerichte manier, en tegen lage kosten. Voor je voortbestaan hoef je jouw deel van de massa niet meer te bevechten.

Vroeger was dat anders ja. Toen moesten we het doen met eenrichtingsverkeer via de oude media. Dat leidde tot grijze muizenproducten en grijze muizenoplossingen. Iedereen moest zich erin kunnen vinden. Je had een enorme afnemersgroep nodig om rendabel te zijn.

Er was slechts plaats voor een paar grote aanbieders. Dat vereiste een agressieve mentaliteit. Daar kwam dat oude jachtinstinct van mannen goed van pas. Lang leve de testosteron.

Andere kwaliteiten zijn belangrijk, ook voor “grote jongens”

Maar dat tijdperk zijn we nu voorbij. Andere kwaliteiten zijn belangrijk geworden. Sta je open voor de ander? Kun je goed samenwerken? Ben je bereid om elkaars talenten te gebruiken? Ben je daarin creatief?

Nu richt je je op toegesneden oplossingen voor jouw kleine, specifieke klantenkring. Jouw ene talent moet je daarvoor optimaal kunnen inzetten. Daar heb je het talent van anderen hard bij nodig. Want zij moeten aanvullen waar jij minder goed in bent. Lees het 80/20-principe er maar op na.

Creatief samenwerken, en niet bang zijn dat een ander er met jouw ambities vandoor gaat. Vrouwen zijn daar goed in. En mannen kunnen dat best wel leren. Onder de vrije werkers zijn er heel wat die dat al begrepen hebben.

Vrije werkers weten wat coöperatieve competitie is. Ze helpen elkaar vooruit, ze bouwen bruggen. Mannen en vrouwen. En ze hebben er veel lol in. Ook niet onbelangrijk.

Misschien toch ook een lesje voor “grote jongens”? Minder testosteron en meer vrouwen naar de top. Fortis, General Motors, Shell, Ahold, DSB (te laat helaas). Ik noem maar een paar namen waar het mis ging. Wat wordt er in jullie directiekamers meer gedronken? Koffie? Kom op zeg! Wordt het niet eens tijd voor thee?

Gerelateerde artikelen

1. Geen roddel over vrouw en vrije werker
2. Profiteer van jouw concurrent in coöperatieve competitie
3. Leg met liefde wat fouten in je business

Soms, heel soms, vind ik ons maar stumpers, de vrije werkers en de ondernemers. We zwoegen en we ploeteren. We doen reuze ons best. We gaan maar door, willen van geen ophouden weten.

Iedere minuut moet optimaal benut. Niet te veel stilstaan, niet te veel nadenken. “That’s the spirit”, zo komen we er!

Maar eigenlijk zijn we stuurloos. We hebben geen idee hoe we het beste kunnen presteren. Zonder focus, zonder ritme beuken we voort in onze pauzeloze maatschappij.

Vermoeidheid is voor watjes, dus dat stoppen we zorgvuldig weg. En keuzes maken vinden we hetzelfde als kansen laten liggen. Dus alles moet worden aangepakt.

Oh, oh, oh, wat valt hier nog veel te leren en te winnen.

Lessen en winst binnen handbereik

We kunnen zoveel beter presteren, en met zoveel meer plezier. De kennis en de kunde daarvoor liggen binnen handbereik. Het wordt ons bijna dagelijks voor de voeten geworpen, in de wereld van de sport.

Daar is zoveel knowhow en ervaring op dit vlak. Presteren met een goed gevoel, in je hoofd en in je lichaam. Je doelen bereiken in plaats van ze uit het oog verliezen.

Wij – de ondernemers – kunnen heel wat van die kennis en ervaring gebruiken. De parallellen liggen voor de hand, maar we zien ze nog te weinig.

De sporters zelf hebben dat beter in de gaten. Niet voor niets worden veel toppers in hun tweede loopbaan businesscoach. Ze leren ons hun lessen. Hieronder komen er een paar.

Over pauzes, rust en ritme

Een mens is geen machine. Mee eens? Dan wordt het tijd om er ook eens naar te handelen. Neem op tijd je pauzes. Denk in termen van rust en ritme. De batterij moet zich kunnen herladen, de vermoeide geest zich kunnen herstellen.

Wij zijn geen apparaten die 24 uur per dag rendement kunnen leveren. Bij mensen werkt dat anders. Wij functioneren beter bij een ander schema.

Vaak een kleine pauze op een werkdag, slaap, afstand nemen, en af en toe er tussenuit, zorgen voor betere prestaties. Geen machine die het dan van ons kan winnen. En wij worden beloond met werkplezier, wat op zich al beter doet presteren.

Over een gezonde geest in een bewegend lichaam

Ons hoofd doet het beter als ons lichaam nu en dan flink beweegt. Het is bijna een cliché, die gezonde geest in dat gezonde lichaam. Maar inmiddels wel met veel wetenschap onderbouwd.

Dat heldere hoofd gaat verder dan ons denkvermogen. Ook de beheersing van angst en stress gaat ons beter af als we de motor af en toe flink laten ronken.

Denk bij ronken niet meteen aan topprestaties. Een half uurtje wandelen per dag zet ook al flink wat zoden aan de dijk.

Over focussen om je doel te bereiken

Wil je een doel bereiken, dan moet je dat helder stellen. Je moet het visualiseren, het moet één zijn met jezelf. Zo leidt je jezelf naar voorgeprogrammeerd succes.

Je moet dus een strakke focus hebben, gericht op jouw doel. Maar je moet ook nog iets anders. Je moet je focus vasthouden. Je moet je niet laten verleiden door alle mogelijkheden onderweg. Daar moet je kritisch mee omgaan.

Er is niks mis als zo’n mogelijkheid je helpt om je doel te bereiken. Pak hem aan en doe er iets mee. Zoals de lange baanschaatser met de klapschaats doet en de zwemmer met zijn nieuwe pak.

Maar pas op dat de mogelijkheid geen zinloze afleiding is. Een klapschaats helpt je weinig als je aan kunstrijden doet.

Over fouten in je voordeel omkeren, dat was de jongste les

En nog maar kort geleden leerden we een nieuwe les. Misschien wel de belangrijkste. Hij kwam van Sven Kramer. Een les over hoe je fouten kunt omkeren in je voordeel.

We hebben het allemaal gezien. 6,7 miljoen Nederlanders. De foute wissel. Hoeveel nachten slaap heeft Nederland dat niet gekost?

Het moment van Gerard Kemkers dat bij ons allemaal naar binnen kwam. Zijn besef van ik dacht dat ik goed zat, maar ik heb iets vreselijk fout gedaan. Voel jij het ook nog?

Maar Sven Kramer leerde ons de dag erna al hoe je aan zo’n onbevattelijke fout een historische platina glans kunt geven. Zijn reactie liet heel de wereld zien hoe groot die sportman is. Zo wordt het bijgeschreven in de boeken. Hoe je van een verloren gouden plak een platina medaille maakt.

Zo werkt dat dus. Zo wordt een groot verlies een nog grotere winst.

En die sportmannen en –vrouwen leren ons nog zoveel meer

Over samenwerken. Over teamgeest. Over zelfmotivatie. Over anderen motiveren. Over werken aan je micromerk. De lijst is eindeloos.

Ik hou erover op en de Nikes gaan aan. Het wordt tijd dat ik mijn rondje loop.

Gerelateerde artikelen

1. Pak dat ene procent en irriteer die andere 99
2. Prince, kleine lefgozer die ons lessen leert in e-business
3. Vrouwen drinken thee, mannen drinken koffie

Niet zo heel lang geleden heb ik The Long Tail van Chris Anderson gelezen. Zo’n beetje een standaardwerk voor internetondernemers. Chris Anderson beschrijft daarin trefzeker de cultuur van nichevorming die door internet is opgebloeid.

Iedereen kan met zijn eigen specifieke product of dienst zijn eigen specifieke markt bedienen.

Internet heeft van de wereld een dorp gemaakt. Jij kunt jouw bijzondere klant bereiken, en die bijzondere klant kan op zijn beurt jou weer makkelijk vinden.

De cultuur van het keurslijf is de uitzondering

Niemand hoeft zich meer tevreden te stellen met grijze muizenoplossingen voor de massamarkt. Die compromisoplossingen die iedereen tevreden moeten stellen, en waar dus eigenlijk niemand echt blij van wordt.

Een belangrijk inzicht van The Long Tail is dat dat keurslijf eigenlijk de uitzondering is. Met het keurslijf hoef je dus geen genoegen meer te nemen. De producent niet, de winkelier niet, de dienstverlener niet en de klant niet. Pech voor de massaproducenten.

Je kunt jezelf oprecht onderscheiden, anders zijn. Je hoeft niet meer bang te zijn dat jouw product of dienst geen afzet vindt. Hoe specialistisch, afwijkend of apart het ook is, via internet kun je de juiste afnemers bereiken.

Dat is mooi, zeker voor vrije werkers, want dat opent prachtige perspectieven voor het promoten van je micromerk. Je mag jezelf zijn, eindelijk! Je hoeft je niet meer te schikken naar de grote massa die niet eens bestaat. Dat streven naar schaalgrootte om een inkomen te verdienen, is hopeloos achterhaald.

Jezelf onderscheiden is iets anders dan je afzetten

Jezelf onderscheiden, anders zijn. Sommige mensen denken dat ze zich af moeten zetten. Tegen al het andere aanschoppen, maar dat is de foute uitleg.

Anders zijn is niet altijd en meteen het gevecht aangaan door ongelimiteerd en overal je kritiek te spuien. Door respectloos briesend op blogs en fora aanwezig zijn. Anders zijn heeft niets te maken met je frustraties afreageren.

Anders zijn, is zijn wie je bent. Gewoon doen, zo je wilt. Of gek doen, als je maf bent. Wat een heerlijke gedachte.

Ook en juist voor jou – de vrije werker – geldt: weg dat keurslijf! Laat zien wie je bent, maar altijd met respect voor de ander. Zo bouw je bruggen in een maatschappij.

Daarbij mag je best wel kritisch zijn. Maar trek nooit de schopschoenen aan!

Vertoon gewoon afwijkend gedrag

Gewoon doen is afwijkend, want niemand beantwoordt aan het gemiddelde beeld. Er zijn genoeg mensen die jouw “afwijkende gedrag” waarderen, en dus potentiële klanten zijn. Je hebt er niet veel nodig om een boterham te verdienen.

Dankzij internet zitten ze niet meer verstopt of wijd verspreid. Je kunt ze vinden en zij jou!

Gerelateerde artikelen

1. Boekreview: The Long Tail van Chris Anderson
2. Hoe je dingen van jezelf gedaan krijgt, en snel
3. Vrouwen drinken thee, mannen drinken koffie

Eén van mijn favoriete kerstverhalen is Rudolph the Red-Nosed Reindeer. Die Amerikaanse vertelling uit het midden van de vorige eeuw.

De meesten van jullie zullen Rudolph wel kennen, maar ik zal zijn verhaal voor de zekerheid kort uit de doeken doen.

Hoe zat het ook alweer met Rudolph?

Rudolph is een rendier met iets heel aparts: hij heeft een neus die felrood van kleur is. Op zich al een bijzonderheid, maar hij kan hem ook nog eens helder laten oplichten.

Rudolph is dus heel anders dan zijn mederendieren. En, zoals het vaak gaat, maakt hem dat weinig geliefd. De andere rendieren zijn jaloers en weten zich eigenlijk ook geen raad met die vreemde Rudolph.

Ze laten hem arrogant links liggen en lachen hem uit om zijn rode neus. Rudolph is het pispaaltje van de kudde.

Maar dan gebeurt er iets in zijn leventje: Rudolph wordt ontdekt door de Kerstman.

Een uitkomst voor de cadeaubezorging

De Kerstman heeft een logistiek probleem. Het bezorgen van de kerstcadeaus wordt hem te gevaarlijk. Altijd in het donker op pad, met zijn arrenslee voortgetrokken door rendieren. Over gladde paden, geplaagd door guur weer, soms zelfs sneeuwstormen.

Dat heeft al tot heel wat bijna-ongelukken geleid. Het wordt tijd dat daar een oplossing voor komt.

De uitkomst is Rudolph met zijn bijzondere neus. Rudolph moet het eerste rendier van de arrenslee worden, dan kan hij het pad verlichten.

Zo gezegd, zo gedaan. Rudolph krijgt het belangrijkste baantje van de rendierkudde. Hij gaat voortaan de arrenslee leiden.

Zo wordt de gevaarlijke onderneming veilig gemaakt door Rudolph. En groeit hij uit van zonderling tot de ster van de kudde.

Rudolph is een vrije werker

Weet je waarom het verhaal van Rudolph mij zo aanspreekt? Omdat Rudolph een vrije werker is.

Rudolph doet drie dingen die typisch zijn voor vrije werkers.

1. Rudolph promoot zijn bijzondere eigenschap

Rudolph heeft een unieke eigenschap die niet te kopiëren is. En hij steekt hem ook niet onder stoelen of banken. Hij kan ook moeilijk anders. Maar juist doordat hij zo opvalt, schopt hij het uiteindelijk ver.

2. Rudolph is oprecht in zijn tribe

Rudolph heeft zich niet laten frustreren door die sombere wolk die boven zijn leventje hing. Rudolph is een respectvol en eerlijk rendier gebleven. Hij heeft zijn mederendieren altijd oprecht benaderd. Daarom heeft de Kerstman vertrouwen in hem en beloont hem met een verantwoordelijke taak.

3. Rudolph heeft een grote missie

Rudolph was ooit een zoekende eenling, maar komt er in het verhaal achter waar zijn talent ligt. Hij kan veiligheid en bescherming bieden. Dat talent zet hij in voor de Kerstman. Het geeft Rudolph energie en levenslust. Het is voortaan zijn grote missie.

Rudolph vindt zijn fortuin

Het verhaal van Rudolph is een mooie kerstmetafoor voor het vrije werken.

Rudolph is uniek. Hij houdt van zijn klant. Hij doet zijn werk uitmuntend en met passie. En Rudolph geniet respect in zijn tribe, omdat hij zichzelf eerlijk en zuiver opstelt.

Rudolph gaat helemaal voor zijn missie. Zijn focus, zijn unieke eigenschap en zijn oprechtheid maken hem succesvol.

Rudolph vindt zijn grote fortuin! Als dat geen typische vrije werker is?

————

Beste vrije werkers,

Vier een warm kerstfeest. Maak er fijne dagen van voor familie, vrienden en voor jezelf. Geniet van wat je bereikt hebt het afgelopen jaar.

En… met Kerstmis mag je even stilstaan. Dus sta stil bij elkaar en de wereld om je heen.

Samen met Rudolph wens ik jullie veilige en mooie dagen toe,

Gerelateerde artikelen

1. Hoog bezoek voor vrije werkers! Surprise van een oude heer
2. Psst… Alleen voor vrije werkers: een stiekem kijkje in 2010
3. Succes voor vrije werkers; je hoeft het niet alleen te doen

Ze zijn razend populair. Heel veel bekende Nederlanders zijn er mee bezig, en ook het bedrijfsleven profileert zich ermee. Goede doelen!

Marco Borsato zet zich in voor War Child. KLM, Albert Heijn en BCC werken aan groene projecten met het Wereld Natuur Fonds. McKinsey geeft gratis organisatie- en beleidsadvies aan Pink Ribbon. Het stikt van de mooie samenwerkingen.

Goed voor het goede doel, goed voor het bedrijf

Het is mooi als een bedrijf of artiest zich inzet voor een goede zaak. En als de intenties oprecht zijn, dan is het ook prima als zo’n onderneming of BN-er er zelf wat promotie aan overhoudt.

Doordat beide partijen profijt hebben van zo’n sponsordeal, heeft de samenwerking bestaansrecht. Zo blijft er steun gaan naar het goede doel.

Die andere “care” in business

Door al dat goede doelen geweld, zou je haast vergeten dat er ook nog een andere vorm van “care” in business is. Dat is de “care” die in het hart van de onderneming zit. Waar de klanten, de medewerkers en de ondernemer zelf warm van worden.

Dat is: transparant en eerlijk zaken doen; rekening houden met het milieu; verantwoordelijkheid voelen voor de gemeenschap.

Voor dit type “care” wil ik eens een lans breken. Want die “care” is ondergewaardeerd, terwijl de maatschappij er beter door floreert.

Kleine bedrijven en vrije werkers hebben grote invloed

Iedere onderneming vult een stukje maatschappij in. Over de grote bedrijven lezen we dagelijks in de krant. Maar de meeste ondernemingen opereren op kleine, bescheiden schaal. In het grote geheel vallen ze nauwelijks op.

Maar dat maakt ze niet onbelangrijk. Samen hebben de kleine bedrijven grote invloed op onze gemeenschap. Meer nog dan de multinationals. Zij zijn samen 99% van ondernemend Nederland en 58% van de werkgelegenheid en bedrijfsomzet.

Daar horen ook de vrije werkers bij.

“Care” heeft niets met budget te maken

Als je klein bent is het moeilijk om je te profileren met goede doelen. Je zou graag willen, want je wilt ook laten zien dat je geeft om de maatschappij. En je ziet ook best hoeveel goeds dit voor je zaak betekenen kan.

Maar je weet: goede doelen kosten geld. Voor een beetje sponsoring heb je een flink budget nodig.

Maar is sponsoring echt wel zo belangrijk?

Ik geloof het niet. “Care” heeft niets met budget te maken. Het gaat om de manier waarop je werkt.

Een goed doel steunen, is niet waar het om draait. Natuurlijk, het is prima als je dat doet. Maar zit het hart van je bedrijf ook op de goede plaats? Dat is waar het om gaat. In het hart van je onderneming moet ruimte zijn voor “care” in business.

Kleine bedrijven en vrije werkers, en die andere “care” in business

Kleine bedrijven en vrije werkers moeten zich richten op die andere “care”. En heel veel van hen doen dat ook.

Logisch, want zij moeten het hebben van samenwerking en sympathie. Zij hebben geen machtige positie waarmee ze de zaken naar hun hand kunnen zetten. Het zijn bruggenbouwers. Dat zit in hun natuur.

En ze kunnen het ook heel goed. Want zij zijn onafhankelijk. Zij zitten niet gevangen in politieke tentakels. Ze zijn niet de slaaf van hun eigen omvang. Ze hebben geen belangen overal die koste wat kost verdedigd moeten worden.

Ze zijn vrij, klein en flexibel. Zij hoeven zich niet aan de hele wereld te laten zien. Zij hebben hun eigen trouwe klantenkring, hun niche. Dat is hun wereld en daarin zijn ze betekenisvol.

Kleine bedrijven en vrije werkers maken een betere maatschappij

Kleine bedrijven en vrije werkers maken voor 99% de dienst uit. Als daar de “care” in business goed zit, dan is de impact op de maatschappij enorm.

Dus, vrije werkers, DAT is ons goede doel, en zo steunen we het:

Wees oprecht betrokken bij je klanten, je personeel, je leveranciers. Heb oog voor het milieu, je sociale omgeving. Straal het uit. Lever in jouw kleine wereld “care” in business. Zo lever je “care” aan de maatschappij en zorg je goed voor je bedrijf.

Jij maakt de wereld een stukje beter, op een schaal die bij je past. Je doet het eerlijk en betrokken, zodat het loont, in alle opzichten. Daar heb jij geen groots sponsorcontract voor nodig.

Gerelateerde artikelen

1. Waar ligt jouw hoogtepunt?
2. Een ondernemer heeft altijd vakantie
3. Profiteer van jouw concurrent in coöperatieve competitie

Vandaag is mijn dag, ik die oude heer
Van die eeuwenlange traditie
Waarin ik terug naar Nederland keer
Voor mijn jaarlijkse expeditie

Het is daarom nu dat een andere stem
Op dit weblog spreekt dan Stan Lenssen
Sint is mijn naam, het is die wie ik ben
Ik kom jullie veel goeds toewensen

Er is veel gebeurd het verleden jaar
In het landje omringd door een dijkrand
De economie, het was zonneklaar
Kwam piepend en kreunend tot stilstand

Het geld liep weg, de dijkrand brak
De banken hebben het geweten
De hebzucht schoot ze door hun dak
Het wordt ze terecht verweten

Ik heb daar echt geen goed woord voor
Net zo min als mijn trouwe Pietjes
Onze schuit ligt vol met roeden hoor
Ze gaan het voelen, die Spaanse rietjes

Nu dat is gezegd, mijn hart is gelucht
Nu kan ik mij weer gaan richten
Op het slaken van een bevrijdende zucht
En van opbouwende zaken dichten

Want het is niet alleen kommer en kwel
In de economische lage landen
Een nieuwe stroming, hip en snel
Vormt fraaie ondernemingsverbanden

Ze hebben er vele namen voor
Van eenpitter tot ZZP-er
Voor freelancer gaan ze ook wel door
Maar ik weet natuurlijk wel beter

Ze doen wat ik al eeuwen doe
Ze houden van het vrije leven
Maar worden het werken ook nooit moe
En weten dat goed te verweven

Ze hebben lef, ze staan vooraan
Om de dijken weer te dichten
Laat de vrije werkers maar begaan
Je moet ze tot niets verplichten

Ze voelen zich verantwoordelijk
Ze houden van hun klanten
Hun insteek is maatschappelijk
Vrije werkers weten van wanten

Vrije werkers zijn oprechte mensen
Zij stoppen waarde in hun “tribe”
Zakelijk vervullen zij vele wensen
Met hun eigen, unieke “vibe”

Zoals het hoort op mijn verjaardagsfeest
Schenk ik een boodschap in jullie schoen
Vrije werkers, let nu op en leest
Aan jullie wat je ermee gaat doen

Zet door waarmee je bezig bent
Laat je door niets en niemand blokkeren
Hou vooral de verwachtingen hoog gestemd
Blijf onze wereld lesjes Ieren

Sint en Piet zijn jullie steunende mannen
Zien jullie graag tot successen komen
Maar vanavond is er om te ontspannen
Ga jezelf ook maar eens lekker belonen

————

Geniet van een mooie Sinterklaasavond,
Sint en Piet

Gerelateerde artikelen

1. Rudolph, een kerstwens voor vrije werkers
2. Psst… Alleen voor vrije werkers: een stiekem kijkje in 2010
3. Vrije werkers en hun Tribes veranderen het landschap