Het zijn roerige tijden. En vergeet dan even de banken; die kinderen hebben al genoeg aandacht gehad.
Nee, deze overpeinzing gaat over ons landschap, en over gisteren en vandaag.
Gisteren was alles duidelijk
We hadden allemaal een baan. Er waren een paar joekels van bedrijven, een stuk of wat mega-instituten en een machtige derde macht: de overheid.
Het landschap was overzichtelijk. Iedereen had zijn rol, en we wisten hoe we die moesten spelen. Wij, de werknemers; en zij, de bestuurders en een handvol ondernemers.
We hadden onze zaakjes goed voor elkaar.
Sociale voorzieningen voor minder fortuinlijke groepen. Verzekeringen voor calamiteiten. Vakbonden voor werknemersbelangen. Werkgeversclubs voor het “old boys” netwerk (en oud, dat waren ze).
We werden bestuurd door politieke partijen voor iedere maatschappelijke hoeksteen: de werknemer, de ondernemer, het gezin. Ik hoef de namen niet in te vullen.
Een stevig grijs, stabiel systeem.
Vandaag ziet alles er anders uit
Maar stevig grijs is uit de mode. Het landschap is aan het veranderen. Er staat ons nog heel wat te wachten, maar er is al het nodige gebeurd.
Wat is er allemaal aan de hand?
De wereld is duizend maal mobieler geworden. En de wereld heeft internet gekregen. Met dank aan Tim Berners-Lee. Hij heeft er historie mee geschreven.
In een paar decennia heeft onze maatschappij veel kleur gekregen. Onze grenzen zijn vervaagd. Wie daar moeite mee heeft, moet er maar aan wennen. Het proces is onomkeerbaar.
De meningen zijn verdeeld geraakt. Natuurlijk, gisteren dacht ook iedereen anders, maar we vonden elkaar in de grote massa: de hits op de radio, de grote partijen, de grote kerken, Nederland 1, 2 en 3, de vakbond.
Uiteindelijk maakten we er altijd één grijze pap van, want onze middelen lieten ons geen andere formule toe.
Maar nu kan iedereen zijn zegje doen èn het enthousiast naar voren brengen. Je hoeft je daarvoor nergens meer bij aan te sluiten. De macht van de massa is flink wat kracht aan het verliezen.
We kunnen allemaal onze eigen muziek maken, ons eigen boek uitgeven, onze eigen club vormen, onze eigen artikelen schrijven. Je kunt jouw eigen unieke geluid laten horen, en de hele wereld kan deelgenoot zijn.
Dus dat gebeurt ook, luidkeels, kleurrijk en massaal.
De maatschappij houdt daar niet van
Onze maatschappij heeft er veel moeite mee. Zij houdt van oudsher van stabiliteit en van voorspelbaarheid.
Maar nu heeft de grote grijze groep plots duizend gekleurde petjes gekregen!
Voor wie zijn de sociale voorzieningen nog bedoeld? Wie is er tegenwoordig werknemer? Wie de werkgever? Wie de ondernemer?
Wie is eigenlijk nog van welk geloof? Waar zijn die vertrouwde hoekstenen gebleven? Christen, Moslim, Joods, gezin, alleenstaand, samenwonend, medelander, Nederlander.
De maatschappij is van de wap. Opeens moeten er nieuwe regels komen. De wetgeving schreeuwt om aanpassing. Maar de maatschappij kan het niet aan, want het tempo is nog steeds van gisteren.
Vrije werkers, “the world is yours”
De maatschappij intrigeert mij mateloos. Wat daar gebeurt, blijft mij verbazen. En ik bemoei me er ook regelmatig mee.
Maar hier ga ik niet over politiek. Hier ben ik geen lid van een vakbond of van een maatschappelijke club. Hier schrijf ik voor vrije werkers. En wat mij opvalt aan die maatschappij van vandaag, is dat die vrije werkers goed gezind is.
Al die gekleurde petjes bieden ons enorme kansen. In het nieuwe pluriforme landschap kun je tribes vormen als nooit tevoren. Je kunt je unieke merk kwijt met mogelijkheden waar we eerst niet van durfden dromen.
Vrije werkers vormen de maatschappij van nu, samen met al die andere moderne denkers en doeners.
Wij zijn niet van de wap, wij houden van die nieuwe wereld. Van haar kleur en pluriformiteit. Die wereld is van ons en we gaan er iets prachtigs van maken.
Gerelateerde artikelen
- Is een vrije werker wel een entrepreneur?
- Geen roddel over vrouw en vrije werker
- Wat moet een vrije werker met een weblog?
Wil je weten hoe je door je werk altijd vrij kunt zijn? Laat mijn artikelen naar je toe komen. Het kost niets en je stopt mij met één muisklik. Schrijf je nu in via RSS of E-mail.
Print dit artikel
Mail dit artikel
Succes kun je plannen. Ik leer je hoe. Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief, de 