Mijn job is vrije werkers coachen en dat is het leukste wat er is. Ik ben er dit voorjaar mee begonnen. Eigenlijk vanuit het niets. Gewoon met een weblog als voornaamste vehikel.
Ik vind het heerlijk om stukjes voor ze te schrijven. Ik kom een groep mensen tegen waar ik energie van krijg. Het grote verdienen moet nog beginnen, maar het enthousiasme dat ik terugkrijg, vind ik op dit moment al beloning genoeg.
Alleen, weet je wat zo maf is? Dat enthousiasme trekt als een magneet een heleboel werk aan.
Ik ben druk op Twitter; ik krijg uit alle hoeken en gaten e-mails; ik word gevraagd als gastblogger; ik ben met drie cursussen tegelijk bezig; ik lees boeken voor en over vrije werkers;…. Kortom: het wil nog wel eens tollen in mijn hoofd.
Ik heb mijn slaap hard nodig
Nu kunnen sommige mensen met een paar uurtjes slaap toe. Dat is prettig, want dan blijven er meer productie-uren (brr, eng woord) over. Die eigenschap is mij helaas niet gegeven. Ik heb mijn acht uur hard nodig. Als ik een nachtje minder lekker slaap, dan voel ik mij overdag zo duf als een konijn. Er komt dan echt minder uit mijn handen.
En ik heb nog een beperking. Ik kom niet zo snel op gang. Als ik achter mijn iMac kruip, dan is het meestal al een uur of tien in de morgen. Mijn motortje begint dan langzaam te draaien. Ik neem een kopje koffie en het gaat al wat harder.
Voorzichtig kom ik op stoom en draai ik warm. Pas als mijn dieseltje eenmaal warm is, gaat het goed. Dan ben ik ook niet meer te stoppen. Dan tuf ik gestaag door. En dat kan tot laat in de avonduren duren. Ja, ik ben een avondmens.
“Dat heb ik gefikst” is een onmisbaar gevoel
Maar je voelt het al aankomen. Als je op die manier werkt, dan ligt er een gevaar op de loer. Dat is dat je je werk niet af krijgt. Het is een voortdurende worsteling. En ik weet zeker dat ik niet de enige ben die daarmee zit.
Het probleem van onze tijd is dat er vanuit allerlei ongrijpbare plaatsen werk op je af springt. Dankzij onze digitale connecties. En die zijn 24 uur online als het even kan. Dus afkrijgen is überhaupt een illusie.
Het gevolg van dat probleem is dat je nooit tevreden raakt. De werkdag eindigt makkelijk in frustratie over alles waar je niet aan toegekomen bent.
Dat is fnuikend voor het werkplezier. Ik wil met passie kunnen werken. Dan heb ik lol en dan presteer ik goed. Dus die frustratie kan ik niet gebruiken. Ik moet op het einde van de dag een voldaan gevoel hebben. Ik moet kunnen zeggen: “Dat heb ik weer lekker gefikst.”
Mijn geheime formule
Dus om lol in mijn werk te houden, moet ik de dag tevreden kunnen afsluiten. Ik heb er iets voor bedacht. Een werkmethode die mij happy stemt. Het is geen waterdichte strategie, maar ik kan het er goed mee doen. Hier komt mijn “geheime formule” van vier.
1. Ben niet te ambitieus
Nee, dit is geen grap. Dit is de beste garantie voor een tevreden dagafsluiting.
Ik weet van mezelf dat ik de neiging heb om veel punten op mijn lijstje te zetten. Zoveel dat het gewoon niet haalbaar is. Daarvan raak je echt gefrustreerd. Ik moet mezelf dwingen om dat niet te doen.
Het moet echt kunnen wat ik van mezelf verlang. Anders schuift het door naar een volgende dag. Er is niks mis met ambities, maar het moet wel realistisch blijven. Beter twee taken goed gedaan dan twintig nauwelijks afgehandeld.
2. Durf nee te zeggen
Een open deur, ik weet het. Maar hij blijft terugkomen. Bij mij en – dat weet ik zeker – bij een heleboel anderen.
Ik heb te weinig ruggengraat als het gaat om verzoeken van anderen. “Ja” ligt bij mij voor op de tong. Soms wil ik hem er wel eens afbijten. Meestal is het dan al te laat.
Wat mij enorm helpt is het 80/20-principe. Dat levert mij argumenten om de rug recht te houden. Om mijzelf te motiveren het “nee”-woord te gebruiken. En om de indiener van het verzoek af te poeieren met redelijke redenen.
3. Verdrink niet in informatie
Er is een duizendkoppig monster dat ons van alle kanten belaagt. Een beest dat we zelf hebben gecreëerd. Een typisch product van onze tijd. INFO OVERLOAD.
Ik heb een manier gevonden om het beest voor mij te temmen. Zo heb ik gekozen voor een beperkt aantal sociale netwerksites: Twitter, LinkedIn en Facebook. Meer niet! Ik automatiseer wat ik daarin kan automatiseren.
Een ander favoriet trucje van mij: ik gebruik vaste momenten om te Twitteren en te mailen. Op andere tijden gaat het slot erop. Dat geeft rust in mijn hoofd en ruimte om me te concentreren. Heel belangrijk als je stukjes schrijft!
4. Het heilige der heiligen
Dit is het kroonjuweel uit mijn “geheime formule”.
Waar werkelijk niemand en niets aan mag komen, dat zijn mijn heilige taken. Op dit moment zijn dat er drie. Ja, niet te ambitieus, weet je nog? Ze moeten wel iedere dag gebeuren.
Dit zijn ze:
- Één concept blogpost aan het begin van de dag
- Één les uit een van mijn cursussen op het eind van de dag
- Het bedenken van twee items voor blogposts in de toekomst
Deze taken zijn belangrijker dan wat dan ook. Ik ruim er een paar uur per dag voor in. Als ik die punten niet af heb, ja dan ga ik werkelijk niet gerust naar bed. Maar het lukt me vrijwel altijd. Dat is telkens een heerlijke beloning.
Het geheim zit in de beperking
Eenvoudig niet? Die formule van mij.
Als ik er nu nog eens goed naar kijkt, dan val mij één ding op: het geheim zit hem in de beperking.
Ik probeer niet om zoveel mogelijk in een dag te proppen. Ik probeer juist om NIET alles aan te pakken. Maar wat ik doe, dat doe ik goed. Kwaliteit is voor mij enorm belangrijk.
De filosofie daarachter is simpel: zorg dat je uitzonderlijk presteert in het werk dat jij belangrijk vindt. Dat zijn jouw kerntaken. Daarbuiten hoef je je niet te bewijzen.
Als jij het goed doet in jouw kerntaken, dan valt anderen dat op. Zij zullen jouw boodschap verder dragen. Zo kom je vanzelf buiten jouw kring. Je gaat dan automatisch groeien.
Mooi, nu weet je hoe ik de dag doorkom. Hoe ik het vandaag weer ga redden. Maar hoe zit het met jou? Hoe ga jij het fiksen vandaag? Wat is jouw “geheime formule”?
Gerelateerde artikelen
- 5 trucs die je motivatie redden
- Weer een dag vruchteloos voorbij? Maak een simpel plan, sukkel
- Jouw warme plekje aan het kampvuur
Wil je weten hoe je door je werk altijd vrij kunt zijn? Laat mijn artikelen naar je toe komen. Het kost niets en je stopt mij met één muisklik. Schrijf je nu in via RSS of E-mail.
Print dit artikel
Mail dit artikel
Succes kun je plannen. Ik leer je hoe. Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief, de 
{ 2 reacties… lees ze hieronder of voeg er een toe }
Hallo Stan,
ik heb geleerd heel goed naar mezelf te luisteren en dat als maatstaf te nemen voor wat ik doe. Soms neem ik me bijvoorbeeld iets voor en merk ik dat ik er heel moe van wordt als ik dat aan het doen ben. Sterker nog, ik ben al moe voordat ik eraan begin. Dan is of de taak niet goed of het moment niet goed. Dan leg ik het direct neer totdat ik weet wat er is. Dus een vast lijstje met things-to-do heb ik niet (wel in grote lijnen doelstellingen). Natuurlijk moeten sommige taken gewoon gebeuren, maar dat zijn dan de dagelijkse bezigheden, waarvan je weet dat het logisch is dat ze moeten gebeuren.
Mijn dag is geslaagd als er op die dag iets is gebeurd wat waarde heeft toegevoegd aan wat ik doe. Dat kan dan of een mooi artikel zijn, of de boekhouding, of nieuwe zakelijke afspraken, of een goede coachingsessie, of een goed en doordacht online-advies voor iemand. Voor mij geldt juist, hoe minder ik van tevoren plan (is namelijk alleen maar rationeel) hoe meer er uit mijn handen komt, want dan werkt de gevoelskant ook mee. Gelukkig kan dat als zelfstandig ondernemer!
Hallo Eveline,
Wij hebben allemaal onze eigen werkstijl, dat blijkt.
Wat ik mooi vind aan jouw reactie is dat je de kern van het ondernemen zo treffend raakt: je kunt je eigen keuzes maken, waar jij je gelukkig bij voelt.
Dat – je gelukkig voelen – houdt je gemotiveerd, waardoor je stappen vooruit komt.
Bedankt voor een reactie met veel toegevoegde waarde
Stan